เคยไหม......ที่เราต้องมานั่งรอคนที่เขาไม่เคยคิดจะรอเรา..


เคยไหม...ที่ต้องคอยแอบมองคนที่ไม่เคยเหลียวตามองเรา..


เคยไหม...ที่เรารักคนที่เขาไม่เคยรักเรา.....


และเคยไหม..ที่เหมือนกับให้ความหวังเรา..แต่นั่นมันก็เป็นแค่เศษใจ..


บางทีการที่เราวิ่งตามเงาของใครคนหนึ่ง มันก็แลกมาด้วยความสุขใจ

และความทุกข์ใจพอๆกัน.......


สุขใจที่อย่างน้อยก็ได้เดินตามเขา.......


แต่ทุกข์ใจเมื่อเขาไม่เคยหันหลังกลับมามอง.....


นั่นแหละคือความรักของคนที่ไม่สมหวัง .....